Zegarki militarne – najwyższa jakość dla kolekcjonerów

Pod pojęciem zegarków wojskowych rozumie się czasomierze, których głównymi cechami muszą być funkcjonalność i praktyczność. Te zegarki, używane niegdyś przez oficerów, stanowią również osobny rozdział w historii sztuki zegarmistrzowskiej. Według jednej z teorii to właśnie zegarki wojskowe stały u początków rozwoju zegarków naręcznych. Pod koniec XIX wieku niemiecka marynarka wojenna zamówiła taki czasomierz w manufakturze Girard-Perregaux.

W tamtym czasie nastąpiła radykalna zmiana w prowadzeniu działań wojennych, a współpraca między człowiekiem a sprzętem nabierała coraz większego znaczenia. W tym przypadku potrzebny był nie tylko niezawodny, ale przede wszystkim funkcjonalny instrument stanowiący część wyposażenia. Wspaniałe mundury trafiły do magazynów, a wraz z postępem technologicznym coraz ważniejsza w zegarkach stawała się użyteczność.

W konsekwencji zegarek wojskowy przyjął się również w społeczeństwie cywilnym, podążając przy tym zdecydowanie drogą specjalizacji.
Piloci preferowali przede wszystkim duże zegarki naręczne, które dzięki skórzanym paskom można było nosić na rękawie kurtki lotniczej lub na udzie. Marynarka wojenna natomiast preferowała modele, które były całkowicie wodoszczelne.

Wszystkie te szczególne cechy najwyższej jakości sprawiły, że w ostatnich latach zainteresowanie kolekcjonerów tą kategorią zegarków ponownie znacząco wzrosło.

Czas taktyczny w wojsku

Jako godzinę określa się wskazanie czasu w danym dniu, wyrażone w godzinach, minutach i sekundach od północy w systemie kalendarzowym. Dokładny czas mierzony jest w zależności od danej lokalizacji. Dzień podzielony jest na 24 godziny, godzina na 60 minut, a minuta na 60 sekund. Jedynym wyjątkiem od tej reguły jest sekunda przestępna.

Godzina i data kalendarzowa tworzą jednoznaczne określenie czasu. W dziedzinach naukowo-technicznych czas jest czasem podawany jako liczba z przedziału od 0 do 1.

Jeszcze do czasów nowożytnych inne sposoby liczenia godzin niż dzisiejszy system 24-godzinny były bardzo rozpowszechnione. W czasach rewolucji francuskiej podjęto nieudaną próbę podziału dnia i czasu na 10 godzin, z których każda miała 100 minut i 100 sekund. Punkt zerowy czasu jeszcze do końca XIX wieku wyznaczało południe (ponieważ łatwiej było je określić poprzez obserwację słońca).

W wojskowości stosuje się specjalny zapis godziny, w którym minuty następują bezpośrednio po godzinach. Godzina 8:30 w czasie taktycznym to 0830. Odczytuje się ją wtedy jak liczbę, czyli w tym przypadku „zero osiemset trzydzieści”.